Het zit er weer op: het FSC is voorbij, de prijzen zijn verdeeld. Maar wat een grandioze finale!!!

Om 11 uur ging het eerste koppel van start voor een run-step-run. Bart en Willem-Jan kozen er echter voor om beide een step te nemen, maar dat werd door 30 mannen en vrouwen luidkeels gecorrigeerd. Michel en ik startte als 6de, want we waren team 7??? We deden ons best, maar hebben niemand kunnen inhalen; en wij werden ook niet ingehaald. Pas bij het wisselpunt waar we vanuit het water een brug mochten beklimmen en vervolgens in de kano’s verder mochten zaten wij dicht op andere teams en andere teams dicht achter ons.

In af en toe wel een heel hoog tempo doorkliefden wij het heldere water van Kromme Rijn en Langbroekerwetering. Met name voor de vele cameravrouwen en man deden wel heel erg ons best! Ik geloof dat we als zesde team bij de finish arriveerde, maar hadden wel enkele teams die veel later waren gestart voor ons moeten dulden.

Nadat alle teams bij het prachtige kasteel waren aangelegd (sommigen, waarvan Alex als organisator, vanuit de verkeerde richting), konden we ons opmaken voor het tweede onderdeel: de minisurvivalrun. Het volgen van de uitleg van Alex zou je ook nog als onderdeel kunnen beschouwen, maar daar vielen geen punten mee te verdienen.

Opnieuw startten de teams om de 2 minuten. Het begin was al lastig, de route door het weiland was niet geheel eenduidig, maar gelukkig had elk team dat ondervonden. Helaas hadden enkele teams het zandzakje ook niet zien liggen.

Na enkele rondjes met veel touwwerk op het landgoed, ging het richting Kromme Rijn, erdoorheen en via een brug en een apehang op naar het moerasgebied wat we nog kenden van het klompenpad. De brandnetels en andere kruidige ondingen waren inmiddels tot bijna schouderhoogte gegroeid en maakten er een ware jungletocht van, over gammele loopplanken en geniepige struikeldraadjes ging het in volle galop.

Terug uit de jungle werd weer koers gezet naar de Kromme Rijn, waar we opnieuw apehangen moesten uitvoeren. De slagroom op de taart was echter de apehang bij de oprit naar het kasteel. Michel liet mij mijn gang gaan, maar maakte ee zeer diepe buiging toen ik deze mooie hindernis had volbracht. Ook het andere team bij wie wij in het kielzog zaten toonden diep respect. Dank heren, goed trainen en op je techniek blijven letten en ik neem de volgende keer de pet voor jullie af!

Nog even een pijl raak schieten, RAAK zei ik Michel! En we mochten houtjes hakken als laatste onderdeel. Eer dat Michel zijn straf er op had zitten (stukje zwemmen bij misschieten), had ik al een behoorlijke voorraad brandhout tot luciferstokjes gekloofd. Uiteindelijk zijn we geloof ik zevende geworden (team 7).

Na al dit serieuze werk was er nog het recreatieve onderdeel abseilen. Velen deden dit voor het eerst, anderen waren de tel al kwijt. Ik was de tel ook kwijt, maar kon wel weer een mooie variant op mijn lijstje toevoegen: een kasteeltoren, naast de al eerder bedwongen kerktoren, watertoren en voersilo.

Met een afsluitende bbq was de tijd daar om uitgebreid na te praten. Één ding was duidelijk: dit was een grandioze afsluiting van het FSC. Veel complimenten aan de heren: Michel, Vincent, Sacha en Alex. Jullie hebben een topprestatie neergezet, hartelijk dank!!!

Niels

ps. ook veel dank aan de eigenaar van het kasteel en van het omliggend landgoed

ps2. een uitgebreide serie foto’s is te vinden op onze fotosite!