De duatlon is terug. Na afwezigheid van zes jaar is weer tijd voor een duatlon. Op zaterdag 13 oktober om precies 11.00 uur start de eerste ATB in de inmiddels 7^e Fit duatlon.

De duatlon gaat over 9 km mountainbiken op het mountainbike parcours van Staatsbosbeheer in Austerlitz en 3 km lopen ronde de atletiekbaan Dijnselburg.

Zowel het fietsen als het lopen wordt als individuele “tijdrit” afgewerkt. De eerste deelnemer start om 11.00 uur op het mountainbikeparcours, de volgende deelnemer een halve minuut later, enz.

Er wordt gestart op basis van vorige uitslagen, de snelste fietser rijdt eerst, de tweede daarna enz.

Na de mountainbikerit (duur: tussen de 15 en 25 minuten) rijdt de deelnemer op eigen gelegenheid en op de fiets naar de atletiekbaan.

Een uur na de start van het fietsgedeelte, om 12.00 uur, starten de eerste tien deelnemers voor het lopen. Er wordt gelopen en groepjes van tien atleten. De eerste tien fietsers eerst, om 5 over 12 de volgende tien enz.

Diegene die de minste tijd nodig heeft om de beide parcoursen af te leggen is de winnaar.

De mountainbike route is te vinden op het terrein van Staatsbosbeheer aan de Woundenbergseweg richting Woundenberg, even voorbij het KNVB-sportcentrum (rechts), de afslag Austerlitz (ook rechts), net voorbij het dierenasiel (links) aan de linkerkant van de weg. De route is aangeduid met witte, schuin afgezaagde paaltjes die voorzien zijn van een rode afbeelding van een fietsen. Als je moe bent zie je niet alle paaltjes direct dus het is verstandig om voor 13 oktober een proefrit te maken. Verkeerd rijden tijdens de duatlon is voor eigen verantwoording.

Het parcours is opengesteld voor wandelaars, dus houdt daar rekening mee. Mountainbiken is niet zonder gevaar, dus een veilige fietshelm is een “must”. De organisatie is niet aansprakelijk voor eventuele schade en ongevallen.

Aanmelden t/m woensdag 10 oktober via fonspennings@planet.nl

Daar sta je dan voor de zoveelste keer aan de start in Udenhout. Weer een nieuw seizoen. TSC Fitters waren er maar weinig (alleen ik). 18 km en 50 hindernissen voor de boeg.
Start 10:50 met een man of 35 en evenzoveel kinderkoppen. Even met zo’n steen lopen is niet erg maar na ca. een kilometer ben je blij dat je er vanaf kan. Ik loop in de midden moot (daar ben ik meestal te vinden) en alles gaat goed. Tot dat we een eind door een sloot moeten lopen zonder water maar met 20 cm bagger.(ik ben toch wel bij de goede loop aanwezig?) Dan hindernis 8, netje en swing over, alleen ik kwam er niet over. Het touw was een gladde bagger slinger. Gelukkig kwam Marc (hij liep daar de recreanten run) gelijktijdig daar aan. Samen hebben we het touw ontbaggert en na 7
pogingen lukt het dan toch. Marc lukte het overigens wel “gewoon” in 1 keer. Inmiddels zijn bijna alle andere TSCers mij gepaseerd . Het rustig vervolg geeft me de tijd om mijn zonde te overdenken. Te weinig trainings arbeid? Een beachfeest dag is geen goede voorbereiding? Of toch te weinig gegeten? De hindernissen rijgen zich aaneen maar worden verder
wel met goed gevolg het zij hier en daar met moeite afgelegd. De TSC lus komt dit keer hard aan. De 8 slinger touwen over het water moeten zelfs 2 keer worden gedaan vanwege een foutieve uitvoering (een grote plons) bij de eerste poging. Na 11 swing-overs achter elkaar zie ik er blijkbaar zo belaberd uit dat de vrijwilliger met druivensuiker aan komt (maar nog wel bedankt). In de slotfase kom ik Don nog tegen de de korte run met iemand loopt. Gelukkig kan ik zijn beginner nog wel voor blijven. Vreemd genoeg is in tegenstelling tot Glenn de eindhindernis voor mij een makkie (komt mischien door 12 Hang-On Ries roepende kids).
Al met al een mooie maar voor mij loodzware run. Ik heb nog nooit zo’n belabberde tijd neer gezet: 4 uur en 15 minuten Alle TSC Fitters die ik normaal voor kan blijven hebben dit seizoen hun kans gehad want volgende wedstrijd in Boerakker over ruim een week gaan we er weer vol goede moed tegenaan.

Ries

Eindelijk kwam het er dan van. Na jaren de verhalen, van vooral Aalt, te hebben aangehoord besloot ik (ik = Micha) om dit jaar serieus met Aalt mee te gaan om samen de prut in te duiken. Qua weer beloofde het in ieder geval een superdag te worden en om ca. 10:30 sprongen we dan ook op de fiets om vol goede moet, onder een strak blauwe hemel en de sterke verhalen van Aalt, richting Haarzuilen te gaan.

Eenmaal aangekomen in Haarzuilen troffen we al snel een derde Fitter en wel vriend Han met enkele supporters. Dat het een serieuze Prutrace zou worden werd al snel duidelijk. De plaatselijke brandweer was een douchesysteem aan het bouwen in één of andere voederbak van een boerderij zodat elke deelnemer achteraf, onder het genot van een 300bar spuitende brandweerslang, de prut van zijn/haar lijf kon laten spuiten.

Onder leiding van Aalt, de ervaren Pruter, begonnen we met een rustige warming-up tevens parcoursverkenning. Naast een negental boerenslootjes was het uiteindelijk een bak van tien bij drie meter, tot kniehoogte gevuld met prut uit de plaatselijke weilandslootjes, die ervoor zorgt dat de naam Prutrace de enige juiste naam is voor deze race. Het parcours bleek in het totaal máár ca. 4km te zijn (drie rondjes). Een eitje dus zou je zeggen…

Om 12:00 was het dan zover. Een vijftigtal deelnemers hadden zich aan de start gemeld voor de serieuze wedstrijd. En met de spanning in onze lijven liepen we als een stel dolle jonge honden de prut te gemoed. Al snel zag ik Aalt enkele tientallen meters voor me lopen die ik als tweede de eerste sloot in zag springen zoals je Tom, van Tom&Jerry, ziet springen als zijn kont in de fik staat. Maar dat was ook vrijwel het laatste wat ik me van Aalt tijdens de wedstrijd kan herinneren.

Read the rest of this entry »